M-a-n-i-a głoskowania

Nauka głoskowania to bardzo ważny etap w procesie nauki czytania. To tak naprawdę ćwiczenia słuchu fonematycznego, to dzielenie wyrazów na głoski (najpierw wyrazy są krótkie, z czasem coraz dłuższe), czyli pojedyncze dźwięki, które dziecko jest w stanie usłyszeć.

Ćwiczenia można zacząć od następujących wyrazów: dom, rok, sok, oko, noc, nos, smok, mrok.

Dodatkowo ćwiczmy z dzieckiem zarazem analizę jak i syntezę słuchową, np. rodzic mówi wyraz dom, a dziecko głoskuje d-o-m– to jest analiza słuchowa wyrazów. Lub rodzic głoskuje s-o-k, a dziecko mówi sok– to jest synteza słuchowa wyrazów. Oba rodzaje ćwiczeń są bardzo ważne i można je wykorzystywać w czasie codziennej zabawy czy na spacerze.
Kolejny ważny problem pojawia się w trakcie głoskowania podczas występowania w wyrazie głoski „i”. Przed spółgłoską kiedy występuje zmiękcza spółgłoskę poprzedzającą i jest samodzielną głoską, np.:
• p’-i-n-g-w’-i-n (pingwin),
• p’-i-s-t-o-l-e-t (pistolet).

„I” przed samogłoską nie jest samodzielną głoską, a jedynie zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę, np.:
• m’-o-t-ł-a (5 głosek), ale m-i-o-t-ł-a (6 liter),
• p’-o-s-e-n-k-a (7 głosek), ale p-i-o-s-e-n-k-a (8 liter).

Natomiast te wyrazy poniżej zawierają głoski i, a także dwuznaki, np:
• dź-w’-ę-k-i (5 głosek), ale aż d-ź-w-i-ę-k-i (7 liter),
• b-rz-o-s-k-f’-i-n’-a (9 głosek), ale aż b-r-z-o-s-k-w-i-n-i-a (11 liter).

Poniżej zamieszczam autorskie karty pracy. Polecam!

Skip to content